Close

September 21, 2014

Bandenpolitiek en -management in de Formule 1

pirelli

“Wat hij als een ramp beschouwt is politiek. Pirelli, de bandenfabrikant, heeft van de leiding van het Formule 1-circus de opdracht gekregen banden te maken die sneller slijten en zodoende voor meer show en spektakel voor de toeschouwers zorgen. Voor een volbloed racer als Schumacher, die op zijn sterkst is als hij de hele race door kan blijven aanvallen, die uit een tijd komt waarin bijtanken zelfs nog was toegestaan, waardoor de auto’s lichter waren en tijdens races dichter in de buurt van de kwalificatietijden kwamen, heeft het allemaal niets meer met racen te maken. De jongere generatie, waaronder zijn collega Rosberg, is ermee opgegroeid en relativeert de problemen: ‘ik voel me goed met de banden’, zegt hij. ‘Ik vind het een mooie uitdaging. het gaat om “bandenmanagement”. Je moet er voorzichtig mee omspringen en ervoor zorgen dat ze de hele race meegaan, bijvoorbeeld door in het begin van de race iets langzamer te rijden, zodat je aan het eind nog genoeg over hebt om vol in de aanval te kunnen gaan. Ik vind het interessant en het maakt de wedstrijden ook spannender.’

Veel mensen vragen zich af: is het tegenwoordig voor de rijders niet eerder zaak zich aan de banden aan te passen in plaats van andersom, zoals het geval was in de periode dat Schumacher en Ferrari samenwerkten met de Japanse bandenfabrikant Bridgestone? Toen was Schumacher gewend het laatste woord te hebben en werden de banden naar zijn wensen aangepast, nu moet hij zich tevreden stellen met wat Pirelli aanlevert, net als iedereen.”

(Karin Sturm, Michael Schumacher – De biografie, Uitgeverij Carrera, Amsterdam 2014, blz 238-239)