Close

May 10, 2014

WK-toernooien naar Rusland en Qatar

“Binnen de FIFA wordt iets groots beraamd, iets wonderbaarlijks. We zullen wel nooit te weten komen waar het vandaan komt, want tegenwoordig wil niemand er meer van weten. Wel zou secretaris-generaal Jérome Valcke mee hebben zitten knutselen aan het idee dat eind mei 2008 door Blatter wordt gelanceerd: de WK’s 2018 en 2022 worden in één pakket gegund. Twee toernooien in één keer! Op het FIFA-congres in Sidney voert Blatter als reden voor het opwindende project aan dat gastlanden en sponsors nu beter weten waar ze aan toe zijn. Nog nooit werden in één keer twee toernooien gegund. Waarom nu dan wel? […] Zo’n besluit zet potentiële belangstellenden in de hele wereld flink onder druk. Ook degenen die liever nog een paar jaar hadden gewacht. Nu gaat het om maar liefst vijftien jaar en worden tot in het derde decennium van de 21e eeuw de kaarten geschud voor het grootste tv-gebeuren ter wereld. Er valt een stormloop aan belangstellenden te verwachten. En wie de branche kent, weet dat achter een wereldwijd woedende concurrentiestrijd een gigantisch festival van zelfverrijking lokt. Voor ieder die wil. En daarvan zijn er nogal wat onder de vierentwintig FIFA-bestuursleden die het toernooi toewijzen. Wanneer eind 2010 wordt gestemd, zijn er nog maar tweeëntwintig over, twee zijn al gestruikeld over hun eigen omkoopbaarheid. Vlak voor het zover is stinkt het hele verkiezingsgedoe zo erg dat Blatter ineens niet meer weet wie het rampzalige dubbel-ideetje heeft bedacht. […] Maar men kan niet om de verkiezing heen, hoewel de zaken achter de schermen allang zijn geregeld – zoals duidelijk wordt uit de uitkomst van de stemrondes. Het project dubbel-WK is zonder meer verleidelijk: na deze toewijzing zal het acht jaar rustig zijn en daarna zal vrijwel geen van de oude sportkameraden nog deel uitmaken van het uitvoerend comité. Tegelijkertijd wordt met deze belangrijke verkiezingen het meeste gras weggemaaid voor de voeten van de nieuwe generatie officials en wie wil, kan nog een keer de zakken vullen voor zijn pensioen.” (Thomas Kistner, FIFA-maffia – De smerige praktijk van de voetbalwereld, Xander Uitgevers, Amsterdam 2012, blz 225-226)