Close

May 12, 2014

Over Michael Jordan en “het grote geld”

mj23

“Over Jordan en het grote geld bestaat een prachtig verhaal. In 1987 was er een bijeenkomst waar de sponsors van de Chicago Bulls de kans kregen eens met de spelers te praten, een glas te drinken of wat golf te spelen. Toen het gezelschap laat in de middag in het clubhuis terugkwam, ontdekte men een biljarttafel. Jordan bleek ook die sport aardig meester te zijn en in snel tempo speelde hij wat rijke sponsors van de Bulls wat dollars uit de zak.

In de hoek keek een klein jongetje toe, een vaardig spelertje dat dagelijks op deze tafel bezig was en nu ineens zijn grote idool aan het werk zag. ‘Wanna play?’ vroeg Jordan en het tienjarige mannetje stapte blij op Jordan af. ‘Yes Mr. Johnson, please’. De inzet zou vijf dollar zijn en de wedstrijhd begon. Tot verbazing van alle aanwezigen speelde het jong heel sterk en had Jordan moeite hem bij te houden. Terwijl zich steeds meer toeschouwers meldden in de poolzaal, kwam het op de laatste bal aan. Jordan was aan de beurt. Zou hij missen, dan was het ventje aan de beurt en dan… Jordan is een kindervriend, wil altijd winnen en speelt al zijn spelletjes om geld. Hier was dus sprake van een dilemma. Jordan legde aan, stootte en de partij was voorbij. Hij liep op zijn kleine tegenstander af en hield zijn hand op. Iedereen keek toe, zou hij inderdaad…? Het jong viste vijf dollar uit zijn zak en Jordan vertelde hem dat dit een waarschuwing was voor later, voor het grote, boze leven. Speelschulden moesten altijd betaald worden.

Verderop in de zaal leunde de lokale kampioen tegen een muurtje. Hij had alles gezien en daagde met luide stem de basketballer uit. Jordan accepteerde en kreeg die speciale blik in zijn ogen. De lokale kampioen draaide professioneel zijn keu in elkaar. Jordan keek toe en toen er nog twee ballen op tafel lagen, was hij aan stoot. Er lag een bijna niet te maken bal, de kans dat Jordan zou verliezen was groot. Hij liep om de tafel heen en zijn tong zakte langzaam uit zijn mond. Dit was het moment van concentratie, nu ging het er echt om, dit was Jordan op zijn best. Hij krijtte voorzichtig, liep nog een keer om de tafel en stootte zo geniaal raak dat alle aanwezigen in het zaaltje verbaasd reageerden. Dat hij dit ook kon! De lokale kampioen keek beteuterd. Jordan sloeg direct toe. Met luide stem bedankte hij de aanwezigen voor de aandacht en vroeg het kleine jong nog even bij hem te komen. Het werd heel stil in het zaaltje. Jordan keek het ventje aan en gaf hem een biljet van vijf dollar, voor het klaarleggen van de ballen en voor het opruimen… Gelach en applaus vulden de ruimte en het mannetje ruimde de ballen en de keus op: hij had zojuist een prachtige levensles van een heel speciaal mens geleerd.”

(Mart Smeets, Het Dream Team, Uitgeverij L.J. Veen, Amsterdam / Antwerpen 1992, blz 109-111)