Close

April 26, 2014

De extra keuringen van de Chinese voetbalbond voor Glenn Helder

glennhelder

“Maar al snel doemen er problemen op. Het eerste is de vraagprijs van NAC Breda: vijfhonderdduizend dollar. ‘Dalian [Wanda; sinds 2000: Dalian Shide geheten] kwam na moeizame onderhandelingen met NAC overeen dat ze dat bedrag in drie termijnen binnen ongeveer een jaar zouden betalen, mits ik werd goedgekeurd. Dat was geen punt, het was een heel eenvoudige keuring. Maar volgens de reglementen van de Chinese bond moest ik daarna ook twee testen goed afleggen. En die waren wel pittig. Zou je die testen niet halen, dan kon je geen contract krijgen.’

‘De eerste was een Coopertest, je moest in twaalf minuten mimimaal drieduizend meter afleggen. Ik was best weer fit en had vrijwel geen last meer van mijn linker enkel. Ik moest samen lopen met een jongen van Celtic, zijn naam ben ik even kwijt. Die was best zenuwachtig, want als je niet slaagde, kon je weer vertrekken. Alle andere selectiespelers moesten die test ook doen. Langs de kant stonden 22 man van de bond die iedereen exact in de gaten hielden.’

‘Er was een Afrikaan bij. Die liep zo hard dat het was alsof-ie naar zijn geboorteland liep. Achter die man werd ik tweede met 3.350 meter. De eerste test was dus goed. De tweede was de volgende dag en die was veel zwaarder. Er stonden vijf paaltjes op zo’n drieen[een]halve meter van elkaar. Aan de zijkant van elk paaltje lag een computergestuurd balletje. Dat was verbonden [met] een apparaat dat een man vasthield. Het was de bedoeling dat je van paaltje een sprintte naar paaltje twee, dat balletje aantikte en terug sprintte. Vervolgens naar paaltje twee, balletje aanraken en terug. Zo door tot paaltje vijf. Het was essentieel dat balletje aan te raken, anders was het niet geldig. Dat moest je twee keer doen binnen een bepaalde tijd, met ertussendoor twee minuten rust.’

‘Die Afrikaan had het nu ineens veel moeilijker. Zoals iedereen ging hij helemaal kapot na de eerste keer. Toen ik over de streep kwam, leek bij mij alles onder stroom te staan. Mijn benen trilden en voelden ongelooflijk zwaar. Ik dacht: “als ik nu ga zitten, sta ik nooit meer op”. Ik bleef tijdens die rust dus een beetje lopen. Ik had nog 45 seconden over toen ik weer klaar ging staan. “Moet ik alweer?”, zei ik op de bluf. Waarop zij lachend zeiden: “nee, nee, neem je rust.” Als ze “ja” hadden gezegd, was ik waarschijnlijk steil voorover gevallen, zo moe was ik. Vervolgens ging ik weer en heb die test puur op karakter gehaald. Ik dacht vooral aan die veertigduizend dollar per maand. Sommigen hadden het niet gered en die kregen de volgende dag een herkansing. Maar mijn contract was nu n elk geval definitief.’”

(Bert Nederlof, Helder – van Arsenal tot de bajes, Voetbal International. Gouda 2014, blz 127-128)

Commentaar

Het is interessant dat de Chinese voetbalbond destijds (is dat nog zo?) eigen extra conditietests liet afleggen door de contractspelers van alle teams in het betaald voetbal.
Je zou je kunnen voorstellen dat de KNVB en/of de Eredivisie als League-organisatie dat ook gaan doen.

Maar behalve lichamelijke conditie zijn er nog andere aspecten die getest behoeven te worden: niet alleen basistechniek en -taktiek (vooral in verdedigend opzicht is dat zwak verzorgd in ons land: techniek – men kan er geen goede tackle meer uitgooien; er wordt vastgehouden en aan shirts getrokken in plaats van dat de bal technisch zuiver wordt afgenomen van een aanvaller; taktiek – dekken aan de verkeerde kan; geen rugdekking geven; en zo kun je nog wel even doorgaan). maar ook spelregelkennis (theorie en praktijk). Moeten profs niet gediplomeerd worden zoals ook trainers en coaches, zodat ze aan minimumvereisten voldoen? Dat zou de relatief zeer hoge salarissen die in de Eredivisie nog altijd worden betaald, ook beter rechtvaardigen. Voor wat hoort wat!