Close

March 9, 2014

Usain Bolt als golfer

“Het was wel leuk hoor. Ik had eerst getwijfeld of het wel zo’n goed idee was om aan een sport als golf te beginnen, want ik deed nooit iets waarbij ik niet kon winnen en ik zag mezelf nog niet als de nieuwe Tiger Woods. Hoe het ook zij, ik was onverstandig en had afgesproken op een chique Jamaicaane golfbaan. Volgens NJ zou het ‘vast leuk’ worden en ik had ook een heleboe coole spullen om uit te proberen. Toen ik naar de eerste tee liep, zag ik eruit als Roy McIlroy, maar dan zonder krullen – ik had mijn golfschoenen aan, een mooi poloshirt, een op maat gemaakte korte broek. Ik had clubs, een tas op wieltjes. Ik had zelfs een golfhandschoen. Ik zag eruit als een echte golfer. Vervolgens joeg ik de papegaaien weg door een bal recht het bos in te slaan. Wat krijgen we nou? dacht ik.

Dat was niet de bedoeling!

Ik pakte een nieuwe bal uit mijn tas en liep weer naar de tee, en deze keer sloeg ik mijn bal in een vijver aan de andere kant van de fairway. Ik begreep er echt niets van, want ik was zo vrij geweest om ‘s morgens al een beetje in te slaan op een driving range. Daar sloeg ik de ene na de andere bal rechtuit. Maar zodra ik serieus begon te spelen ging alles mis. Er was niets ‘leuks’ aan. In het eerste halfuur raakte ik zeven ballen kwijt en na de vijfde hole dacht ik: dat golfen kan me gestolen worden, ik ga naar huis. Ik liep de baan af en smeet mijn dure clubs in de kofferbak [van mijn auto]. Sindsdien zijn ze niet meer gebruikt.”

(Usain Bolt, Sneller dan het licht – mijn autobiografie, in samenwerking met Matt Allen, Uitgeverij Thomas Rap, Amsterdam 2013, blz 284-285)