Close

August 28, 2013

Match-fixing ten gunste van Zuid-Korea op het WK 2006?

korea

“Zo blijft alles in beweging. Op 25 augustus 2002, het WK in Japan en Zuid-Korea is nog maar net afgelopen, wordt de FIFA geconfronteerd met een aanklacht van het Italiaanse Openbaar Ministerie: WK-scheidsrechter Byron Moreno zou Italië in opdracht uit het toernooi hebben gefloten, In die bewuste achtste finale won Zuid-Korea met 2-1. Wie de belachelijke beslissingen van Moreno bekijkt zou zeker de indruk kunnen krijgen dat de Ecuadoriaan in het voordeel fluit van de gastheer van het WK. Legendarisch is de situatie waarin de Italiaanse sterspeler Totti bij de stand van 1-1 ten val wordt gebracht in het Koreaanse strafschopgebied, maar in plaats van de loepzuivere strafschop geeft Moreno hem zijn tweede gele kaart wegens een schwalbe.Woedend slaat Giovanni Trapattoni, de coach van Italië, tegen het plexiglas dat hem scheidt van FIFA-official Walter Gagg – de trouwe volgeling van Blatter haalt beschroomd zijn schouders op.

Taferelen als deze (waaronder de handsbal van Thierry Henry tegen Ierland die Frankrijk verzekert van deelname aan het WK 2010) doen vermoeden waarom tal van FIFA-grootheden zich al jarenlang hevig verzetten tegen de inzet van technische hulpmiddelen, en dan vooral de camera op de doellijn. Op het WK 2002 pakken twee van dit soort schandalige vertoningen in het voordeel van Zuid-Korea uit. Na Italië volgt in de kwartfinale Spanje: opnieuw leidt een discutabel optreden van de scheidsrechter tot een gunstig resultaat voor de gastheer van het WK, Ook nu weet niemand te vertellen of er sprake is van manipulatie.

Het enige wat daarover kan worden gezegd is dat Chung Mong-joon, voorzitter van de Zuid-Koreaanse voetbalbond, medeorganisator van het WK en een persoonlijke tegenstander van Blatter, destijds president van zijn land wilde worden. Waarbij het WK hem enorm zou kunnen helpen. Maar wanneer Zuid-Korea dankzij miraculeuze resultaten de halve finale bereikt en het land in vervoering brengt, wordt het Blatter te gortig. Op het laatste moment vervangt hij de beoogde scheidsrechter voor de wedstrijd Zuid-Korea-Duitsland door de Zwitser Urs Meier. Duitsland wint met 1-0 in een goed geleide wedstrijd en staat in de finale. Tijdens het afscheidsfeest van de scheidsrechters na afloop van het WK geeft Chung alle arbiters een hand. Alleen Urs Meier niet.

Duister blijft wie of wat Moreno heeft bewogen tot zijn catastrofale optreden op het WK in Zuid-Korea. Maar de plotselinge luxueuze levensstijl van de Ecuadoriaan, die daarvoor in de schulden zou hebben gezeten, is een voedingsbron van speculaties. Jaren later blijkt dat de scheidsrechter inderdaad uitermate ontvankelijk is – zelfs voor de georganiseerde criminaliteit. Op 20 september 2010 wordt Moreno op het John F. Kennedy Airport van New York gearresteerd wanneer hij zes kilo heroïne de VS in wil smokkelen. De voormalige FIFA-scheidsrechter wordt tot 2,5 jaar gevangenisstraf veroordeeld.”

(Thomas Kistner, FIFA-maffia – De smerige praktijk van de voetbalwereld, Xander Uitgevers, Amsterdam 2012, blz 154-155)

Voetbaltaal:

“Schwalbe (Duits: zwaluw). De vrijwillige val (bij voorkeur in het vijandelijke strafschopgebied) na een vermeende overtreding van de tegenstander. Doel is het versieren van een vrije trap dan wel een strafschop of een tegenstander een kaart aansmeren (‘maten naaien’). De Schwalbe wordt door een goed leidende scheidsrechter bestraft met een kaart en een vrije trap tegen. Ook ‘vallende ziekte’ genaamd; vroeger heette het ‘stervende zwaan’.”

(Rob Siekmann en Frans Duivis, Voetbal!, Uitgeverij Het Spectrum Utrecht 2000, blz 153)

Eerdere relevante literatuur:

David Yallop, De voetbalmaffia – De corrupte spelletjes van de FIFA, Uitgeverij Van Gennep, Amsterdam 1998

Andrew Jennings,Vals spel! – Intriges en omkoperij binnen de FIFA, Kosmos Z & K Uitgevers,Utrecht/Antwerpen 2006

[“Ook in andere gevallen haalt de topadvocaat Blatter graag uit de problemen, hoewel niet altijd met hetzelfde succes. De Britse FIFA-criticus Andrew Jennings schrijft in zijn boek Vals spel dat advocaat Nobel in 2006 had geprobeerd om ‘in het geheim’ een publicatieverbod voor zijn boek af te dwingen bij de rechtbank in het Zwitserse Meilen. Nobel had zelfs geëist dat de uitgever en de auteur hem vooraf een kopie van het werk zouden overhandigen. Men was bang voor ernstige beledigingen, de schrijver was een bijzonder oneerlijke criticus. Het verzoek van de FIFA en Blatter wordt uiteindelijk afgewezen, schrijft Jennings. Niet zonder erbij te vermelden dat hij ook problemen heeft gehad met andere advocaten van Blatter.

Hoe royaal voetbalgelden worden ingezet in de strijd tegen kritische berichtgeving blijkt uit de kopie van een financiële garantie voor een proces uit maart 1999. Destijds kwam het boek De voetbalmaffia van de Britse auteur David Yallop op de markt. Blatter diende een aanklacht in. In een financiële garantie van de Geneefse bank UBS kreeg de ‘alleensprekende rechter in het kort geding bij het kantongerecht Meilen’ de verzekering dat de bank garant stond voor de 200.000 Zwitserse frank die klager als waarborgsom was opgelegd. ‘Onherroepelijk, op uw eerste vordering, waarbij wordt afgezien van welke bezwaren en excepties dan ook’. De aanklacht van Blatter richtte zich destijds tegen de auteur en de uitgever, hij wilde de publicatie van het boek verhinderen. Met weinig succes, zegt Yallop: ‘Hij deed dat in tal van landen. En wat was het enige land waar hij succes had? U raadt het al: Zwitserland,’”

(Thomas Kistner, FIFA-maffia – De smerige praktijk van de voetbalwereld, Xander Uitgevers, Amsterdam 2012, blz 158-159)]