Close

August 28, 2013

De “dubbele bezetting” in het systeem Van Gaal

“[…] Van Gaal […] weet heel goed waar hij mee bezig is. Hij heeft een specifieke speelwijze voor ogen, wil daar gericht op trainen en hamert de opdrachten er bij zijn spelers in. […]

[…] De inschuivende libero vult het middenveld van achteruit aan en kan zelfs volledig voor de verdediging spelen wanneer de tegenstander slechts twee spitsen opstelt. De speler achter de spits laat zich juist bij balverlies terugzakken naar het middenveld, zodat hij de opbouw van de tegenstander kan verstoren. Deze twee spelers, op 4 en op 10, hebben de schakelfunctie in het elftal. Zij zorgen voor een continue bezetting van het centrale deel van de ruit op het middenveld en tevens voor een extra man in de verdediging en de aanval. Het speelveld wordt bovendien bij balbezit voortdurend breed gehouden door de flankspelers in de aanval.

In de ruit waar het tegenwoordig steeds over gaat […] wordt het schakelen juist verzorgd door de buitenste middenvelders, die tegelijkertijd  voor aanvaller moeten spelen omdat er geen flankspelers zijn. In een vrije vertaling: als je het 3-4-3 systeem van Van Gaal goed uitvoert, speel je eigenlijk met z’n dertienen – je bezet belangrijke plaatsen dubbel – terwijl [de ruit waar het tegenwoordig steeds over gaat] – met posities die juist onbezet zijn –  ervoor zorgt dat je in feite slechts negen man benut. […]

(Mik Schots, Waarom Nederland nooit een finale van Duitsland zal winnen, A.W. Bruna Uitgevers, Utrecht 2004, blz 103-105)

Commentaar

Wanneer de “4”, de “libero” (centrale verdediger!), inschuift, komt er een extra middenvelder bij, dus worden het er bij eigen balbezit vijf in plaats van vier. Wanneer de “10”, de schaduwspits, zich laat terugzakken naar het middenveld, komt er op het middenveld bij balverlies (d.w.z. balbezit van de tegenpartij) een extra middenvelder bij, terwijl de “4” dan inzakt naar achteren. Het middenveld blijft dan bestaan uit vijf man. Er kan dus centraal vooruit- en achteruitgeschakeld worden, al naar gelang  balbezit/balverlies. In het 4-4-2 zijn de flankspelers diegenen die vooruit schakelen bij balbezit en weer terug in de positie op het middenveld komen bij balverlies.