Close

January 30, 2013

Voetbal en diarree: ook een spelregelkwestie

“Het probleem met voetbal en diarree is dat er nooit een duidelijk protocol voor is opgesteld. Op het WK van 1990 bleef Gary Lineker na een sliding tegen Ierland op de grond zitten, om de poep met zijn linkerhand uit zijn broekje re vegen, het bruin uitsmerend over het gras van Stadio Sant’Elia in Cagliari.

Maar wat is wijsheid? Een jaar of anderhalf terug kreeg Kees Luijckx acuut last van zijn darmen, bij NAC-NEC. Met goedkeuring van zijn trainer rende Kees daarom als een speer de catacomben in, om een paar minuten later opgelucht terug te keren – en NAC te helpen bij een heroïsche 2-0 overwinning.”

(Sjoerd Mossou, Kamp Cruijff en andere verhalen, Kick uitgevers, Rotterdam 2012, blz 238)

Commentaar

Een speler mag het speelveld niet opzettelijk verlaten zonder toestemming van de scheidsrechter. Hij mag evenmin in het veld terugkeren zonder diens permissie (regel 12). De scheidsrechter moet een ernstig geblesseerde speler cq speler met een bloedende wond van het speelveld doen verwijderen (regel 5). Dit zijn de hoodfregels in dit verband. De spelregels voorzien derhalve niet in het geval van diarree.

Stanley Lover (Association Match Control (1978), p. 40) merkt het volgende op: “It is often said, ‘When in doubt, apply Law 18 – common sense’.” Dit komt er op neer dat een speler die last krijgt van diarree, van de scheidsrechter onmiddellijk het veld mag verlaten en daarna ook zo mogelijk weer mag terugkeren.