Close

January 18, 2013

Cruijff: Johan en Jordi

jordicruyff

“Brabantse wind, Belgische wind, Franse wind waait de auto binnen. Tegen de avond ruiken we de stad. Oesters, bruggen van grijze steen, parken, de rivier.

Het stadion van Paris-St-Germain. Door een wonder hebben we vier kaartjes voor de wedstrijd tegen Barcelona. Mooier kan niet. Onder de plastic overkapping aan de overkant zit Cruijff. Cruijff!

De wedstrijd is verschrikkelijk. De Spanjaarden zijn log en traag tegenover de agiele en snelle Fransen. Cruijff windt zich op, we zien hem staan gesticuleren na het derde tegendoelpunt. Zijn gezich met de gespierde wangkwabben is vertrokken in een woedende grimas.

Een wissel. Met een bevelend armgebaar stuurt Cruijff een tengere jongen het veld op. Zijn blonde haar golft op en neer als hij naar zijn plaats rent.

‘Jordi’, zegt Willem. ‘hij zet z’n zoon erin!’

De jongen glipt als een goudvis tussen de forse verdedigers door op de keeper af. Het publiek fluit. Doelman en aanvaller glijden, beiden met gestrekt been, in elkaar. De bal rolt de rechterhoek in, de Spaanse spelers juichen.

De keeper is spugend opgestaan, maar de jongen zit hulpeloos op de grond, de armen achter zich gestrekt. Zijn vader loopt op een drafje naar hem toe. Over het veld haasten zich mannen met een brancard, kluiten gras vliegen in het rond. Vijftigduizend mensen beginnen te schreeuwen.”

(Anna Enquist, Kool! – Alles over voetbal, Uitgeverij De Arbeiderspers, Utrecht/Amsterdam/Antwerpen 2012, blz 48-49)