Close

July 30, 2012

Voetbalwoordenboek: Cristiano Ronaldo = CR7 (bijnamen)

CR7

“‘Mijn zus, die in een weeshuis werkte, zei me dat, als het een jongetje zou worden, we hem Cristiano moesten noemen. En daar kon ik me wel in vinden’, vertelt Dolores, Cristiano’s moeder, ‘mijn man en ik hielden wel van Ronaldo, de president van de Verenigde Staten.’ (Ronald
Reagan, acteur en bewoner van het Witte Huis van 1981 tot 1989, noot van de schrijver.) ‘Mijn zus koos Cristiano en wij Ronaldo.’

[…]

Sir Alex Ferguson kan tijdens de presentatie van zijn nieuwe speler zeggen: ‘Ronaldo is een speler met een buitengewoon talent. Een aanvaller die op elke positie kan spelen: rechts, links of centraal. Hij is een van de interessantste jonge spelers die ik ooit heb gezien.’ Niet slecht voor een ‘Portuguese teenager’, zoals de Engelse kranten hem omschrijven: een Portugese tiener. Cristiano houdt het bij gelegenheidsfrasen: ‘Ik ben erg blij door het beste team ter wereld te zijn vastgelegd, en ik ben er heel trots op de eerste Portugees te zijn die bij Manchester United speelt. Ik hoop dat ik het team kan helpen nog meer succes te hebben in de komende jaren.’ Na deze woorden is het tijd voor de foto op het gras van Old Trafford.

Ferguson, die glimlachend tussen de twee spelers in staat, met een rode stropdas, een wit overhemd en een donker pak, heeft zijn armen om Kleberson en Ronaldo geslagen. Ze hebben allebei het rode clubshirt aan. Cristiano, die ernstig voor zich uit kijkt, heeft rugnummer 7, het nummer dat grote United-spelers droegen: George Best, Steve Coppel, Bryan Robson, Eric Cantona en David Beckham.

Hoe is het mogelijk dat een jochie, een nieuweling, een shirtje draagt dat zo belangrijk is geweest in de geschiedenis van een club? Het antwoord hierop zal Ronaldo zelf jaren later aan The Sun geven: ‘Ik vroeg of 28 beschikbaar was, het nummer dat ik bij Sporting had. Alex Ferguson zei: “Nee, nee, jouw nummer is nummer 7.”’ “Oké, boss!” antwoordde ik. Ik kon hem toch niet gaan zeggen: “Nee, mijn nummer is 28.”?’

Sir Alex Ferguson geeft de volgende verklaring aan de pers: ‘We hebben Ronaldo dit shirt gegeven omdat hij jong is en nog altijd beter zal worden. In deze club hebben veel grote spelers dit shirt gedragen. Ronaldo heeft veel vertrouwen in zijn kwaliteiten en zal nog lang bij deze club blijven. Het shirt met rugnummer 7 is nu van hem.’

‘Shirt nummer 7 is een eer en een verantwoordelijkheid. Ik hoop dat het me veel geluk brengt’, antwoordt Cristiano. En aan de Portugese pers legt hij uit: ‘Iedereen in Manchester heeft het over Best en Cantona. Het is een eer in hun voetsporen te treden. Maar er is iets wat ze in Engeland niet weten. Voor mij is nummer 7 bijzonder omdat Luis Figo erin speelt. Hij heeft me naar Sporting gebracht. Toen ik nog jong was wilde ik zoals hij zijn en zijn rugnummer dragen, dat mijn goede vriend Quaresma nu ook bij Barcelona draagt. We kunnen allebei zeggen dat onze droom is uitgekomen.’

De droom is uitgekomen, maar bezorgt die een jongen van achttien geen angst een shirt te dragen dat zo legendarisch is, bij United te spelen en in een competitie die zo competitief is en zo veel druk met zich meebrengt? ‘Nee, ik heb geen angst’, antwoordt Ronaldo, ‘geen enkele angst. Ik weet dat het moeilijk wordt, maar hier, tussen de beste spelers ter wereld, zal ik al spelend van ze leren.’ Jaren later zal hij hetzelfde zeggen, en eraan toevoegen dat hij, na wat hij één jaar in Lissabon had meegemaakt, voor niets of niemand meer bang was.”

(Luca Caioli, “Ronaldo – Zijn weg naar de top”. Thomas Rap, Amsterdam 2012, blz 24, 62-64)