Close

June 27, 2012

Voetbalwoordenboek: de “schorpioentrap” van René Higuita

“Het WK 1990 is een WK dat het adagi[um] van Gary Lineker weer eens waarmaakt. ‘Voetbal is een spel van elf tegen elf en op het eind winnen de Duitsers.’ Maar het is ook het WK van de heupwiegende opa Roger Milla en de flamboyante Colombiaanse doelman René Higuita (1966). Die laatste maakt zich onsterfelijk belachelijk door in de achtste finales in de verlenging de bal knullig aan Roger Milla te verspelen. Die neemt het geschenk dankbaar aan. Dat Higuita Milla spectaculair wilde uitspelen aan de middenstip maakt het verhaal alleen maar beter.

René Higuita is dan vierentwintig jaar oud. Hij zal nog tot zijn vierenveertigste de nul proberen [te] houden bij maar liefst twaalf verschillende clubs. Nationale doelman is hij tot aan de eeuwwisseling. ‘El Loco’ (‘De Gek’) wordt op handen gedragen. Hij wint de Colombiaanse titel verschillende keren en haalt ook de Copa Libertadores binnen. Higuita kijkt ook verder dan alleen Colombia. Een jaartje Spanje bij Real Valladolid Club de Futbol S.A.D., maar ook avonturen in Ecuador , Mexico en Venezuela. ‘Een doelman is een doelman omdat hij niet kan voetballen.’, zei Ruud Gullit ooit. Dat geldt echter niet voor Higuita. Drieendertig keer treft hij doel uit een strafschop of vrije trap. Een grootse carrière voor een keepertje van slechts 1 meter 75.

Helemaal onsterfelijk maakt Higuita zich door in 1995 in het mythische Wembley uit te pakken met de scorpion kick. In plaats van de knaller van Jamie Redknapp weg te boksen, duikt hij onder de bal door om hem met zijn beide hielen uit het doel te weren. Het levert de excentrieke krullenbol een cultstatus op.”

(Joost Houtman en Jan-Cees Butter, “Het foute elftal – moord en doodslag in de voetballerij”, Lebowski Publishers, Amsterdam 2012, blz 47-48)

“22’
6 september 1995
Engeland-Colombia (vriendschappelijk)
Wembley Stadium, Londen

“Niet te bevatten de redding van René Higuita.
Jamie Redknapp schiet de bal richting het doel van Colombia.
Tussen een schot en een voorzet in.
René Higuita staat iets voor zijn doel.
De doelman staat bekend om zijn risicovolle manier van spelen.
Pingelen met de bal. Ook wil hij weleens mee ten aanval trekken. Soms eist hij een vrije trap op.
Op het WK van 1990 verslikt hij zich als hij de Kameroener Roger Milla wil uitspelen. Milla ontfultselt hem de bal en scoort.
Zijn bijnaam luidt El loco (De gek).
[…..]
In 1995 staat hij weer in het doel van de nationale ploeg van Colombia.
Op Wembley gaan we iets magisch meemaken.
De hoge bal van Redknapp.
Higuita maakt helemaal geen aanstalten de bal te vangen.
Sterker, de bal dreigt over hem heen in het doel te gaan.
Hij doet een paar stapjes naar achteren, tot vlak voor de doellijn.
De armen nog steeds langs het lichaam.
Dan werpt hij zich voorover.
Duikt onder de bal door.
Klapt zijn benen met kracht naar achteren.
En schiet de bal met zijn hakken uit het doel.
Higuita landt op armen en borst, de bal vliegt uit het strafschopgebied.
[…..]
De beweging krijgt een naam: de scorpion kick.
De wedstrijd eindigt in 0-0.”

(Maarten Moll, “Wat een goal! Een kleine canon van het moderne voetbal”, Uitgeverij Thomas Rap, Amsterdam 2012, blz 33-35)