Close

May 30, 2012

Harry van Raaij: van Euro League tot Bundesliga

“Na de expansiedrift in de jaren negentig heeft PSV op de Nederlandse markt het plafond bereikt, betoogt Van Raaij telkenmale. ‘De verschillen tussen de grote en kleine landen zijn zo immens groot geworden dat je in financieel opzicht ver in de achterhoede terechtkomt.’

Het moderne voetbal wordt gedomineerd door big business en Big Brother. Het oog van de camera is dominant aanwezig. De betalende consument moet alles te zien krijgen, ook plekken waar de bal niet rolt. De kleedkamer als kijkdoos en voetbal als 24-uursindustrie. ‘Schaalvergroting’ is het toverwoord. Van Raaij presenteert concrete ideeën. De Euro League zal zijn stokpaardje worden, maar een alternatief zou een Beneluxcompetitie kunnen zijn. Nog mooier: de EU verdeeld in vijf districten: Noord-, Oost-, West-, Zuid- en Midden-Europa. Aan het eind spelen de kampioenen om de Europese titel.”

[…..]

“Een jaar eerder ontvouwen de bedenkers van de Euro League hun plannen in het hoofdkantoor van de UEFA. Behalve de grote drie uit Nederland zijn Sporting Lissabon, Benfica, Celtic, Glasgow Rangers, Anderlecht, Club Brugge, FC Kopenhagen en Brondby van de partij. Voorzitter Lennart Johansson reageert ingetogen, maar zeker niet afwijzend. Maar dan praat Mike Lee, directeur communicatie, zijn mond voorbij. Hij laat in oktober weten dat de UEFA geen heil ziet in een Europese competitie, terwijl beide partijen in december nog een gesprek gepland hadden. ‘Dat heeft dan weinig zin’, bromt Van Raaij verbolgen.

Daar komt de mening van secretaris-generaal Gerhard Aigner nog eens overheen. Hij zegt: ‘De UEFA verwerpt
het plan volledig. We kunnen niet aan een Europese competitie voor een paar clubs beginnen. Is er bovendien wel een markt voor een dergelijke liga?’”

[…..]

“De oprichting van de zogeheten G14 is de UEFA al een doorn in het oog. Het is de enige werkgeversvereniging binnen het overkoepelende orgaan. Maar ook van het genootschap van grote voetbalclubs hoeft Van Raaij geen steun te verwachten. In plaats van een vruchtbare voedingsbodem treft hij een dorre vlakte aan. Er komt niets van de grond.

‘De leden van de G14 worden gemeden door de UEFA. Dat is fundamenteel fout, aangezien de EU een sociale dialoog tussen werkgevers en werknemers voorschrijft. Daar is de G14 deels zelf schuldig aan. Zo heb ik wel eens vergaderingen meegemaakt, dat was ten hemel schreiend. Iedereen had zijn eigen agenda. Zei Real Madrid ja, dan zei Barcelona per definitie nee. Zo komen initiatieven nooit tot wasdom. Terwijl we samen juist een sterke vuist zouden kunnen maken. De G14 luistert wel, maar je krijgt nooit echte ondersteuning. Ondertussen kijkt de UEFA smalend toe. Zij hanteren de structuur van een vereniging, een vereniging waar de nationale bonden lid van zijn. Dit alles leidt tot starheid en conservatisme. Daarom verlaat je ook een verenigingsstructuur. Om vooruit te komen.’”

[…..]

“Van Raaij waant zich in een labyrint. De klokkenluider slaat alle paden in, roffelt op deuren, maar vindt nergens een opening. In januari 2000 dreigt hij zelfs met PSV uit de Nederlandse competitie te stappen. Hij flirt een paar keer met de Duitse Bundesliga. ‘Daar is iets te veel ophef over gemaakt. Ik heb Franz Beckenbauer ooit uitgelegd dat wij in een nadelige positie zaten ten opzichte van de Duitse clubs. Hij zei: “Waarom sluiten de Nederlandse topclubs niet bij ons aan? Ik zou het toejuichen en jullie komst zal de kwaliteit ten goede komen.” Daarom heb ik toen een keer gezegd: als de kans zich voordoet, stap ik uit de eredivisie. Waarom zou dat niet mogen? De EU kent geen landsgrenzen. Dan mag PSV toch ook in de Bundesliga uitkomen?’’”

[…..]

“Van Raaij fleurt even op als hij steun uit onverwachte hoek krijgt. Toine Manders, lid van de VVD, dient samen met een groep Europese liberalen een klacht in bij de EU. De medestanders zijn hoofdzakelijk afkomstig uit de kleinere voetballanden. Hun stelling: de UEFA handelt vanuit een monopoliepositie en dat is in strijd met de Europese mededingingswetgeving.

Volgens Manders bestaat er geen verschil tussen pakweg Opel of Volkswagen en de UEFA. De autofabrikanten verboden dealers bepaalde acties te ondersteunen en werden teruggefloten. En de commissie verklaart dat sport een economische activiteit is. Van Raaij, die ondervond hoe adequaat Philips inhaakte op het vrije verkeer van mensen en goederen in een verenigd Europa, roept dat al jaren. ‘De EU predikt vrij verkeer van ondernemingen en arbeid. Voetballers mogen overal contracten tekenen. Waarom mag een club dan niet overal voetballen? Aan dit vraagstuk is nog een hoorzitting in het Europees parlement gewijd. Ze hebben het geconstateerd, maar weten niet hoe ze het moeten aanpakken. Nog steeds is het onduidelijk of de EU voetbal volledig onder de economie schaart of onder sport en cultuur.’”

(Yoeri van den Busken, “Harry van Raaij – vader en voorzitter”, UItgeverij De Boekenmakers, Eindoven 2007, blz. 67, 71, 72-73, 73, 74-75)

Andere literatuur

Leo Verheul, “De voorzitter – De voetballevens van Michael van Praag, Harry van Raaij en Jorien van den Herik”, A.W. Bruna Uitgevers, Utrecht 2009.